بسم الله الرحمن الرّحیم

حضرت آیت الله العظمی صادقی تهرانی اوّل فروردین سال 1305(هجری شمسی) در شهر تهران متولد شد. پدر بزرگوارشان مرحوم حاج شیخ رضا لسان المحقّقین یکی از روحانیون جلیل القدر بودند.

ایشان در سن سیزده سالگی تحصیلات دبیرستان را به پایان رسانده و سپس به حلقات درس عرفانی اخلاقی و تفسیری مرحوم آیت الله العظمی میرزا محمّد علی شاه آبادی استاد بزرگ امام خمینی(ره) پیوستند. سپس در سال 1320 عازم قم شده طی سه سال دروس سطح را به پایان رساندند. ایشان در حوزه علمیّه قم در دروس حضرات آیات مرحوم آیت الله العظمی بروجردی غلامه طباطبائی میرزا مهدی آشتیانی و میرزا احمد آشتیانی شرکت فرموده و بهره گرفتند.

بعد از ده سال اقامت در قم به تهران مراجعت کرده ودر دو بعد علمی وسیاسی به فعالیت پرداختند و با مرحوم آیت الله العظمی سیّد ابوالقاسم کاشانی در قیام نفت علیه شاه و با مرحوم آیت الله العظمی حاج سیّد احمد خوانساری و مرحوم آیت الله العظمی حاج شیخ محمّد تقی آملی از نظر استمرار مراحل فقهی مرتبط بودند. ایشان همچنین طی مدت اقامت ده ساله در تهران در دانشکده معقول و منقول(معارف اسلامی) دکترای معارف اسلامی دریافت نمودند. و نیز در همان دانشکده به مدّت سه سال به همراه اشخاصی چون شهید دکتر بهشتی و شهید مطهری به تدریس حکمت(فلسفه اسلامی) پرداختند.

در سال 1341(ه ش)در اثر مبارزات شدید برضد رژیم طاغوت خصوصاً به جهت سخنرانی در سالگرد ارتحال مرحوم آیت الله العظمی بروجردی در مسجد اعظم قم که برای نخستین بار افشاگری هائی علیه شاه را در بر داشت از سوی ساواک مورد تعقیب قرار گرفته و محکوم به اعدام شدند. به این جهت ایشان ایران را مخفیانه به قصد حج ترک نموده و در مکه و مدینه با سخنرانی ها و اعلامیه هائی به زبان فارسی و عربی بر علیه طاغوت به فعالیت پرداختند. این اقدامات موجب دستگیری ایشان در مکّه مکرمه شد و تحت الحفظ به عراق تبعید شدند. ایشان در نجف الاشرف مدّت ده سال به تدریس و تالیف و تفسیر قرآن فقه و اخلاق پرداختند.

با آغاز اخراج ایرانیان از نجف الاشرف و کل شهرهای عراق به بیروت هجرت نموده و جریان دو نهضت قرآنی و سیاسی را به مدت پنج سال در لبنان ادامه دادند. با شدت گرفتن جنگ داخلی لبنان آن کشور را به قصد حجاز ترک نموده ودو سال متمادی در مکه مکرمه از طریق تماسهای مستمر با شخصیت های علمی و سیاسی اسلامی سراسر جهان بر مبنای ارزشها و معارف قرآنی فعالیت های پیگیر و دامنه داری را برای رشد تفکر انقلابی و قرآنی ذر میان مسلمانان انجام دادند.

برای دومین بار ایشان بوسیله حکام سعودی دستگیر و به لبنان تبعید شدند. ایشان برای دیدار امام خمینی(ره) به پاریس رفتند . چند روز پس از بازگشت امام به ایران برای تقویت پایه های نظام اسلامی ایران مراجعت ودر قم اقامت نموده و تا پایان عمر با برکت حود بر محور معارف قرآن دروس تالیفات و خطابات خود را ادامه دادند. از جمله تالیفات ایشان تفسیر سی جلدی "الفرقان" می باشد که مرحوم آیت الله العظمی علامه طباطبائی در مورد این اثر گرانبها به ایشان فرموده بودند:"تا این تفسیر پایان نیافته کتاب دیگری ننویسند" و چنان هم شد و ایشان در رشته های تفسیر فلسفه فقه بیش از 113 اثر تحقیقی قرآنی که بسیاری از آنها به چاپ رسیده و یا به صورت خطی می باشد تالیف نمودند.

برخی از بزرگان علمای اسلام در عصر حاضر نکاتی را پیرامون تالیفات ایشان متذکر شده اند از جمله مرحوم آیت الله العظمی حکیم می فرمودند:"شما در عین حرکات زیاد انقلابی کتاب هائی تالیف کرده اید که در مدتی کم از تمامی مولفین با سابقه نجف از نظر تعداد و محتوا سبقت گرفته اید" و نیز مرحوم امام(ره) و مرحوم حضرت آیت الله العظمی خوئی در باره کتاب "المقارنات" در نجف فرمودند:"این بهترین کتابی است که علیه یهود و نصاری نوشته شده است".