حضرت محمّد سیّد دو عالم

 

 

 

آن خواجه و سیّد دو عالم

                                       آن مفخر و فخر جمله آدم

آن درّ ثقیل روی گیتی

                                       علمش لدنّی و بچون یم

مهتر؛ به جمله رسولان

                                       بنده ست و غلام ابن مریم

اشرف به خلایق ست و گیتی

                                      جبریل شود به پیش او خم

جایی برسید لیل معراج

                                      جبریل امین نبوده محرم

لولاک و ما خلقت الافلاک

                                       گفتای بر او خدای عالم

بر گو صلوات بر جمالش

                                       نامش محمّد ست و خاتم

عشقش بجو ز جان ندائی

                                       می باش بر عشق او مصمّم

/ 2 نظر / 78 بازدید
علیرضا

با عرض سلام خدمت شما استاد گرامی استاد یک سوال : در قسمت تفسیر سوره قدر جلسه دوم فرمودید که :(حال قبل از اینکه سراغ آیات برویم می دانیم هر کلمه ای که به باب "تفعیل" برود یکی از معانی این باب تدریجی بودن عمل است،بر عکس باب "افعال". پس اوّلین دلیل ما معنی خود باب " افعال" و "تفعیل" است) حال با توجه به این قضیه ترجمه آیه 32سوره فرقان به این صورت می باشد:(کافران گفتند که چرا قرآن، به تدریج زمانی، و در عین حال یکجا و دفعتا نمی آید؟!) و این می شود تناقض . در حالی که صیغه نُزِّلَ از باب تفعیل نه مفهوم دفعی دارد و نه مفهوم تدریجی ؛ بلکه در آیه عبارت(جُمْلَةً وَاحِدَةً ) قرینه بر این است که در این ایه نزول دفعی قرآن مقصود است. و معنا چنین می شود:(و کسانی که کافر شدند، گفتند: چرا قرآن یک جا بر او نازل نشده است؟)

ali

سلام نظر آیت الله صادقی تهرانی در باب حکم سب النبی چه بوده است؟